Nu en dan bots ik eens op muziek die me in een vroeger leven al eens in hogere sferen wist te brengen. Andere omstandigheden, andere Kristof ook, maar niettemin blijft er rond een aantal van die nummers een zweem van verlichting hangen, een ultieme waarheid die ik graag zelf in pacht zou hebben. Doe er dan nog één van ‘s werelds meest indrukwekkende concertzalen bovenop, en alle ingrediënten zijn aanwezig om het na Youtube ook te schoppen tot Primus inter Pares-hit:
Schrijver worden wil ik al heel lang. Zelfs toen ik nog met mijn ouders op vakantie ging, meestal in de UK, struinde ik de antiekwinkels al af naar een 19e eeuws draagbaar schrijfkistje. Misschien heb je ze wel eens gezien. Zo’n kistje dat opengeklapt een schuin aflopend schrijfoppervlak heeft en vaak is ingelegd met leer of vilt. In het kistje kun je papier en pennen kwijt. Nog steeds droom ik van zo’n kistje maar het zal moeten wachten. De ironie van het leven wil dat ik geen geld meer over heb voor frivoliteiten want ik ben inderdaad schrijver geworden.
Frivool versus functioneel
Vorige maand echter schoot er op mijn zakelijke rekening een klein beetje geld over en na de teloorgang van een geleende laptop zocht ik naarstig naar een oplossing voor het moderne equivalent van het 19e eeuwse draagbare schrijfkistje want als schrijver wil je overal kunnen schrijven en als MODERNE schrijver moet je het geschrevene toch een keer op Internet kunnen zetten. Ik zocht dus geen frivoliteit maar een puur functioneel apparaat. Dat apparaat heb ik gevonden: de iPad 2.
Driehoek
Met de iPad cover die ik erbij heb gekocht is dit schrijfgereedschap zelfs een beetje in de vorm van het antieke schrijfkistje om te toveren. Je kunt die cover namelijk in een driehoek opklappen en daarna onder de achterkant van de iPad rollen zodat de iPad enigszins schuin voor je ligt. Net als het schuine vlak van het schrijfkistje.
Laptop-vervanging
Is de iPad een laptop-vervanging? Dat hangt heel erg van je eisen af. Voor mij geldt een volmondig “Ja!” maar voor een ander zal een even volmondig “Nee!” gelden. Geen USB-poorten, geen cardreader-sleuf, geen 17″ scherm, geen optische drive en zo kan ik nog wel even doorgaan met wat de iPad niet heeft. Kijk even op de Apple site bij de specificaties voor een vergelijk met een goedkope laptop. Je zult tot de conclusie komen dat de iPad nogal kaal uit de bus komt.
Essenties
Maar waarom dan toch voor de iPad gekozen? Omdat ik graag voor essenties kies. Ik wil een super draagbaar apparaat waarop ik mijn hersenspinsels snel en betrouwbaar kwijt kan. Een apparaat dat aan staat zodra ik een knop indruk of de cover oplicht zodat ik kan schrijven voordat het idee vervliegt. En daar is de iPad een meester in. Door de afwezigheid van allerlei extra’s die ik toch zelden of nooit nodig heb is het een puur functioneel apparaat dat precies doet waar ik het voor nodig heb en binnen een paar tellen klaar is voor gebruik. Zonder zeurschermen over updates en dergelijke.
Eenvoud
En dan de besturingssoftware. Die is fenomenaal in z’n eenvoud. Jazeker, dat zorgt ook voor limitaties. Er is geen bestandssysteem zoals je dat gewend bent. Je kunt niet even een bestandje van de ene plek naar de andere slepen. Iedere app heeft de bestanden die bij die app horen in eigen beheer en andere apps kunnen daar niet zomaar aankomen. Daar is iTunes voor nodig en dus de koppeling naar een computer. Dan worden ook gelijk je foto’s en filmpjes veiliggesteld en al je apps ge-synced. Dit gaat overigens verdwijnen in iOS 5 (najaar 2011) als alles via iCloud van Apple gaat. Dan is die koppeling naar een andere computer niet meer nodig.
Rotsvast
Maar de eenvoud en dus de beperkingen van het OS hebben ook een voordeel: rotsvaste stabiliteit. Ik heb de iPad nu een paar weken en ik gebruik het apparaat dagelijks, soms voor lange periodes. De iPad wordt daarbij niet warm, voelt altijd snel aan en ik moet de eerste crash nog meemaken. Ideaal dus voor een schrijver want oh de frustratie als je idee niet gevat kan worden omdat de hulpmiddelen het af laten weten.
Typegemak
Voor een schrijver telt natuurlijk het typegemak zwaar. En daar blinkt de iPad 2 in uit. Het onscreen toetsenbord werkt voorbeeldig en ik kan een hoge typesnelheid bereiken zonder al teveel fouten. Maar mocht ik echt serieus aan de slag gaan dan is het Bluetooth toetsenbord dat hier verschillende gadgets bedient een uitkomst. Even koppelen, de iPad rechtop zetten – waar de multifunctionele opklap-cover z’n meerprijs waardig toont – en je hebt een mini-PC. Werkt erg fijn. Het enige wat de nodige ergernis opwekt is de autocorrectie. Die is a) niet al te best in het gokken van het goede woord, b) nogal eigenwijs en c) niet los te koppelen van de spelling-checker. Daar kan Apple echt wat aan verbeteren! Ditzelfde euvel onttrekt regelmatig een krachtterm aan mijn anders zo serene vocabulaire wanneer ik de iPhone gebruik.
Kwestie van tijd
Ondanks dat is de iPad voor mij meer dan een spel/multimedia/erbij-computer. Ik zit bijna niet meer achter de ‘grote’ Mac. Alleen als ik Flash georiënteerde dingen moet doen want iOS en Flash, dat gaat niet samen. Maar dat is slechts een kwestie van tijd want Flash is nog niet dood maar zeker terminaal ziek van het HTML5 virus. Voor mijn specifieke geval is de iPad dé laptop-vervanging en met de updates in iOS die de komende paar jaar zullen komen wordt de functionaliteit hopelijk alleen nog maar groter. Sterker nog ik denk dat de tablet – van Apple en van andere fabrikanten – de laptop gaat vervangen. Ook dat is een kwestie van tijd.
Een goede vraag breekt de week. Althans, daar hoop ik op. Daarom dus elke woensdag een weekbreker. Omdat het weekend nog net té ver weg is en het vorige weekend net iets te lang geleden.
Hoe werkt het?
Kind, het is supersimpel: wij leggen jou – onze lezers – elke woensdag een vraag of kwestie voor. Van jou hopen we jouw visie of antwoord te krijgen in de comments/reacties. Je mag zo lang of zo kort als je wilt antwoorden en het mag anoniem of met je Personal Branding Powers helemaal aan. Kortom, vertel ons op jouw manier wat je vindt.
En dan de vraag:
Als eigenaar van een website, maar nog meer: als beheerder van een grotere website, heb je vast inzicht in het gedrag en de mening van je bezoekers. Waar lopen je bezoekers het meest vast op de website die jij beheert? En hoe heb je het voor elkaar gekregen om dat te fixen of is dat niet gelukt en in dat geval, waarom niet?
John Steinbeck beweerde ooit dat het socialisme in Amerika nooit is aangeslagen omdat de armen zichzelf niet als proletariaat zagen, maar als tijdelijk in geldnood verkerende miljonairs. Vandaag stelt zich de vraag: willen we onze kinderen laten opgroeien in een samenleving van permanent in geldnood verkerende ex-miljonairs?
Dirk Barrez geeft in zijn laatste nieuwsbrief een stand van zaken over de ‘in oprichting zijnde’ nieuwe Belgische coöperatieve bank.
TIP : Surf zeker ook eens naar de website van Dirk Barrez: www.pala.be
De jongste dagen kon u in diverse kranten lezen over een nieuwe coöperatieve bank in oprichting. En, is Global Society daar bij betrokken? Zo vroegen sommigen zich af.
Ja, inderdaad, we zijn daar bij betrokken, van in het allerprilste begin. En we vertellen u graag wat meer, want de communicatie vertoont – om diverse redenen – nog enkele gaten.
Journalisten die hun werk goed doen, vissen uit dat een aantal organisaties de oprichting van een nieuwe coöperatieve bank bestuderen.
Met Global Society vzw zitten we zelfs van voor de start op de eerste rij en behoren we tot de allereerste kleine kern van initiatiefnemers.
Dat maakt het makkelijker om het verhaal te vertellen… al is het dan een verhaal dat nog lang niet volledig is en zelfs onvoldoende afgerond om vandaag al mee te mobiliseren. Wij, en anderen, zullen nog hard aan de kar moeten trekken.
Het goede nieuws is dat zulke coöperatieve bank – net als ons zusterinitiatief van DeWereldMorgen.be – kan lukken, als alle bouwstenen tijdig op hun plaats vallen. We serveren graag een betrokken verhaal.
Half maart 2008, nog ruim voor de financiële crisis echt losbarst in ons land, schreef ik hier in PALA en ook in de krant De Standaard de opinie ‘Andere banken graag’ met daarin de vraag: ‘waar zijn onze coöperatieve en overheidsbanken?’ Er komen nogal wat reacties op.
Dat pleidooi voor nieuwe coöperatieve en overheidsbanken herneem ik met meer kracht in het boek Van eiland tot wereld. Appèl voor een menselijke samenleving dat in september 2008 verschijnt. Daarin staan nog tal van andere voorstellen, bijvoorbeeld om autonome bewegingsmedia op te richten.
Omdat op dat ogenblik ook bij ons de bankencrisis volop losbarst en onze systeembanken Fortis, Dexia en KBC in elkaar tuimelen – en alleen maar overeind kunnen blijven dank zij massale overheidssteun – is er in de samenleving groeiend oog en oor voor de optie van alternatieve banken.
Alleen de media hebben daar op dat ogenblik nog altijd niet veel oren naar en blijven grotendeels gevangen in de neoliberale waan dat enkel de markt een oplossing zou kunnen bieden… onbegrijpelijk op een ogenblik dat de markt compleet faalt en tal van privégrootbanken de boeken en de kantoren letterlijk dicht zouden moeten doen zonder de hulp van honderden miljarden euro aan fiscale middelen van ons allemaal.
Na een voordracht ‘Van eiland tot wereld’ op 4 februari 2009 in Leuven met een opvallend pleidooi voor nieuwe coöperatieve en overheidsbanken, volgt er nog een lang gesprek op café. Daarin vind ik me met GH die vurig van oordeel is dat we uit onze pijp moeten komen om dat idee ook echt te gaan realiseren.
In de late en ook al vroege uurtjes is er de allereerste brainstorming. We beogen een initiatief om te komen tot een nieuwe coöperatieve bank, gedragen door oude en nieuwe sociale bewegingen, en door een steeds groeiende schare van klanten-coöperanten. GH verkiest voorlopig niet bij zijn volle naam bekend te zijn. Maar als dit bankinitiatief staat waar het vandaag staat, is dat in heel grote mate aan hem te danken.
De volgende dag al stelt GH alvast een naam voor, in twee talen. Het is het begin van veel meer.
Vooral GH toetst dan enkele maanden het idee af, maakt zijn huiswerk, legt interessante contacten en verzamelt op 19 mei 2009 een eerste kring van bijkomende trekkers: Marc Bontemps, DC (die ook liever onbekend blijft) en Michel Genet. Dan zijn we, samen met GH en mezelf, met vijf. We denken volop aan een nieuwe Bacob of ASLK.
DC legt het door de groep geboetseerde projectvoorstel eind juli 2009 in de uiteindelijk juiste plooi. Van 19 mei tot september zijn er, vaak op aangeven van of onder impuls van Michel Genet en Marc Bontemps, gesprekken met heel veel mensen uit vooral de financiële wereld, in wisselende samenstellingen (naargelang wie kan). Marc Bontemps manifesteert zich nu als de stevigste trekker.
Na de zomer zijn de plannen voldoende rijp om er nog andere organisaties bij te betrekken, in de eerste plaats de organisaties die anders willen omgaan met geld, Netwerk Vlaanderen en de tegenhanger Réseau Financement Alternatif. Dat gebeurt op een vergadering in Leuven op 11 oktober 2009. Het initiatief wordt op nogal wat enthousiasme onthaald. Van beide organisaties komen er mensen bij.
Vooral Bernard Bayot zal een dynamische rol vervullen en als medetrekker een flinke aanwinst betekenen. Ook YM en MC doen volop hun intrede, hun grote kennis van de financiële wereld is heel waardevol.
Op dat ogenblik ben ikzelf, samen met Han Soete, al enkele maanden bezig om tal van sociale bewegingen, verenigingen en ngo’s te overtuigen om partner te worden van een nieuw medium, het latere DeWereldMorgen.be – dat effectief van start zal gaan op 1 maart 2010, een datum die dan al vastligt.
Op vergelijkbare wijze inventariseer ik voor de bancaire kerngroep de mogelijkheden om de boer op te gaan om partners te betrekken bij het initiatief voor een nieuwe coöperatieve bank. En de meest actieve leden gaan inderdaad op pad, vooral Marc en ook ikzelf aan Nederlandstalige kant, Bernard Bayot aan Franstalige zijde. Zijn organisatie blijkt zodanig ingebed in het maatschappelijk weefsel dat onder andere daarom de dynamiek binnen de initiatiefgroep meest intens wordt aan Franstalige kant.
Het enthousiasme raakt nooit verloren, maar het is wel zo dat de vorderingen in 2010 moeizaam verlopen. Niet zonder redenen.
Het overtuigingswerk voor een project dat bij vele bewegingen en organisaties als (te) ambitieus overkomt, vergt tijd.
Er zijn inderdaad contacten geweest over de overname van een andere bank, en daar is trouwens het laatste woord nog niet over gezegd.
Er zijn diverse contacten geweest met het oog op samenwerking met andere financiële spelers.
En voortdurend is er verder gewerkt aan het meest haalbare zakelijk model. Ik ga hier – heel bewust, en om makkelijk begrijpbare redenen, iedereen leest mee – voorbij aan het zakelijk model dat de nieuwe bank zou kunnen en moeten hanteren om succesvol te zijn.
We zijn er dus nog lang niet, maar wel ver genoeg om in 2011 een belangrijke stap te zetten met een pak nieuwe partners, heel diverse vakbonden, ngo’s en verenigingen.
Op 6 mei 2011 lukt het om eindelijk met vierentwintig organisaties en personen – waaronder Global Society vzw – de Europese coöperatieve vennootschap NewB op te richten. Doel is de oprichting van een nieuwe coöperatieve bank in België voor te bereiden, ‘een bank van hier, voor ons, van ons’. De basiswaarden zijn geplukt uit het vele voorbereidende werk.
Eén en ander lijkt me vrij duidelijk.
Alle betrokkenen in dit initiatief moeten doordrongen raken of blijven van de ‘sense of urgency’. Want het rommelt nog altijd minstens even sterk op de financiële markten, en een zo mogelijk nog zwaardere financiële crisis is allerminst uit te sluiten. Zeker aan Vlaamse kant moet er aan dynamisme worden herwonnen.
Dus… vliegensvlug het huiswerk maken dat nog rest om de haalbaarheid in te schatten… het nodige kapitaal verzamelen… een startticket verwerven… en vooral een brede populaire beweging opstarten die de nieuwe coöperatieve bank wil omarmen en groot maken.
Met Global Society vzw hebben we, onder andere ook op basis van de ervaring met DeWereldMorgen.be, vrij goede ideeën over hoe we die bank mee op de sporen kunnen zetten. Niet voor niets hebben we al die tijd mee hard aan de kar getrokken.
Maar eer we zover zijn, is het wel zien en inschatten hoe hard het middenveld echt in beweging wil komen voor die nieuwe coöperatieve bank, hoeveel samenwerking erin zit met andere financiële initiatieven en hoeveel engagement er reëel wordt genomen. We gaan hier niet oproepen voor die nieuwe bank als we daarvan onvoldoende zeker zijn. We zullen ook blijven aandringen om samenwerking te blijven zoeken met min of meer gelijkgestemde financiële spelers.
De ervaring vertelt me dat het heel nuttig zal zijn om, aanvullend op de gevestigde organisaties, mensen in beweging te krijgen vanuit veel jongere initiatieven als Global Society. Als de tijd rijp is – en als er nieuws te melden is – dan hoort u er alles over via PALA.
Ik hoop dat iedereen in dit verhaal – van dichtbij of van verder betrokken – zijn of haar verantwoordelijkheid neemt, zodat we nog op tijd komen met dit initiatief. De tijd dringt om de macht over het geld en het geldwezen terug in de handen van de samenleving te krijgen – en om opnieuw volop te bouwen aan een duurzame economie waar iedereen goed van kan leven.
Dirk Barrez
Laatst kocht ik een schrift voor minder dan een euro. Maar weet je, het voelde gewoon niet goed. In mijn euroschrift kwam ik maar niet tot creatieve ideeën. Gelukkig verkoopt de kantoorhandel bij mij om de hoek Moleskine schriften: lekker duur, zodat je creatieve sappen er echt vanaf spatten. En bij je dure schrift, heeft Moleskine nu ook nog een duur potlood bedacht. Jawel, een potlood dat je op hoogdravende wijze aan je schrift vast kunt maken. Zodat elke briljante inval direct kan worden neergepend. Te gek!
